کنگره60، نمایندگی استادمعین

 

درباره وادی دوازدهم جمله کلیدیش اینه که در آخر امر امر اول اجرا میشود و اگر اول وادی را نگاه کنیم   می بینیم که یک مطلبی آمده یک دیالوگی بین ساکنین و جانشین داره برگزار میشه حالا ساکنین کی هستند و جانشین کی هست خیلی جای توضیح داره من خلاصه بگم یک داستانی هست قبل از آغاز خلقت که حالت شماتیک داره ممکن هست واقعیت داشته باشه ممکن هست که واقعیت نداشته باشه.

اگر دستور جلسه تسلیم یادمان باشه یعنی اطاعت بدون چون و چرا از قدرت برتر کسی که قدرت مطلق هست تمام موجودات از او اطاعت میکنند خلق شدن که اطاعت بکنند وظیفه مخلوقین این هست مثل این میمونه که ما چیزی را درست کنیم برای انجام کاری. خداوند هم از موجودی رونمایی میکنه به نام انسان که به این موجود اختیار داده یعنی انسان خودش تصمیم میگیره که این کار را انجام بده یا نده در واقع کاری که انسان باید انجام بده همون اطاعت هست در واقع فرامینی که به انسان گفته میشود این انسان است که میتواند انجام بدهد یا ندهد در واقع خداوند از خلق انسان یک هدفی را داشته که فرشتگان نمی دانستند در واقع هیچ کسی به جز خدا نمیدانست در واقع توی وادی دوازدهم اشاره به این مطلب داره که ما باید آخر مطلب را قبل از شروع بدانیم در واقع خداوند از همه چیز خبر داره انسان را خلق کرده که این همه کارها انجام بده ولی در آخر به جز خدا هیچ کسی خبر نداره که چه اتفاقی قرار است بی افته و چیزی که مهم است همین است که خداوند آخر این را می دونه همانطور که در قرآن مجید فرموده.

حالا ممکن است که بعضی ها بگویند که این وادی چه فایده ای برای ما داره اولا آمده با یک مثالی که در آخر دستور جلسه هم است در مورد کاشت درخت زمانی که ما یک درخت می کاریم روز اول یک دانه را ور میداریم توی یک زمین مناسب می کاریم و یک سری نگهداری از آن انجام میدهیم مثل خاک مناسب کود مناسب نور مناسا و به آن زمان میدهیم همه اینها دست به دست هم داده میشود تا یک درخت از زمین می روید ولی نتیجه آن چند سال بعد معلوم میشود البته بستگی به دانه دارد ولی در آخر درختی را می بینیم که روز اول کاشته بودیم روز آخر بعد از چند سال ما درختی را داریم که روز اول دانه آن را کاشته بودیم و چند سال برای آن زحمت کشیده بودیم در واقع اگه اینو به انسان مثال بزنیم همه انسانها نتیجه کاهایشان را می بینند انسان با انجام یک سری کارها در ادامه به نتیجه آن میرسد به طور مثال کسی که به رهایی میرسه فقط لحظه رهایی نیست که میره بالا و از آقای مهندس گل میگیره باید ببینیم تو اون لحظه چه چیزهایی پشت آن است چه زحماتی را برای رهایی کشیده است و یک لحظه رهایی را باید بدانیم که روز اول با خواست خودش بزر آن را کاشته و با خواست آن بهش رسیده.

در آخر اگر بخواهم صحبتهایم را جمع بندی کنم چند نکته هست که مهم است باید ما خواسته خوب قوی داشته باشیم یعنی بذر مناسب داشته باشیم دوم زحماتی که توی این دوره باید داشته باشیم درست انجام بدهیم و در نهایت باید عجله نکنیم و باید برای انجام هر کاری صبر کنیم.

از اینکه به صحبتهای من توجه کردید از شما تشکر میکنم.

نگارش و تنظیم گزارش: مسافر مهدی مجیدی

لژیون: آقای مجتبی دهقانی