عقل،مغز را بعنوان فرمانده بدن قبول داشته،شهر وجودی ایجاد اعتماد بنفس میکند.نفس بیشتر خواسته هاش نا معقول است و عقل هم در راستای ان حرکت کرده است مثلا رسیدن به پول از طریق خلاف.تفلیک کردن خواسته ها جهت بهتر کار کردن عقل است،عقل بی عرضه هر چه خواسته نا معقول است قبول میکند و در برابر خواسته ها عاجز است.در این موارد نفس دیگر به عقل اعتماد نمیکند و اعتماد بنفس از دست میرود.ضمانت اجرایی در این بدن از دست میرود.فرمان عقل صادر میشود برای انجام کار خوب اما ضمانت اجرایی ندارد.اراده نیروی خامی است که برای انجام کارها طبق خواست بدن انجام میشود.در درمان اعتیاد(بالا رفتن از نخل خرما) اراده عاجز است.چون احتیاج به دانش دارد.(صور پنهان را اشکار کردن)برای موفقیت اراده باید در خدمت ساختار عقل قرار بگیرد و با تفکر حرکت شروع میشود و در طول زمان صورت میگیرد.تصمیم باید گرفته شود تا اعتماد بنفس نیز بوجود اید.نیروی کائنات نیز انسان را یاری میدهد،اگربه جهت فسق و فجور بروداورا به پایین ترین درجه میبرد و اگر به جهت تقوا و نور حرکت کند او را به قدرت مطلق میرساند.(خداوند جهان را به گونه ای افرید که هر موجود اگر خواسته ای داشته باشد کائنات به ان خواسته بها میدهد.)زمانیکه شخص کاری را بخواهدانجام دهد کائنات نیز ان را یاری میکنند.

چه در خلاف و چه در راه خیر مثبت.ممکن است هنوز ما این موضوع را قبول نداشته باشد اما اگر چشم دل را باز کنیم میتوانیم ان را حس کنیم.

برای شناخت نور ابتدا باید تاریکی و بدی ها را شناخت(در راه راست و درست)باید قبل از ان راه غلط و نادرست را بشناسیم.

تنها مانع برای خواستن یا نخواستن قوت قبلی است که ما در خودمان بوجود می اوریم که میتواند ما را یاری کند و گرسنه کائنات خودشان راه خودرا میروند و کار خود را انجام میدهد و نزدیکترین افراد به ان نیرو پاکترین انها هستند.

-ایمان

ایمان،یک کلمه کلیدی است.اساس کار کنگره بر اساس عشق،عقل ایمان است.ایمان یکی از مهمترین پایه هاست که ما باید ان را بشناسیم.عدم شناخت ایمان طبیعتا باعث میشود که ما برداشت درستی از اموزشها نداشته باشیم.

-ایمان از ریشه امن است،جاییکه اممن است .زمانیکه در مورد ایمان صحبت میشود .یعنی تجلی نور خداوند در انسان.یعنی در مورد انسان یک جایگاه بوجود می اید که تبدیل به بستر امن میشود.جاییکه از دست نیروهای بازدارنده و تخریب گر در امان است.یعنی وجود و ماهیت او در ورود گذر نیروهای منفی امن میشود،درزمان اعتیاد دقیقا موضوع بر عکس این میشود.یعنی در صور اشکار وصور پنهان اورخنه مکند و انها را تسخیر میکند.(مانند دیدن خواب های پبریشان در زمان اعتیاد)

اعتیاد فرمانروایی عقل را میگیرد و انها را به دست نیروهای منفی میسپارد.(شهر وجودی انسان تسخیر نیروهای منفی میشود.)

چیزی به نام ایمان در زمان اعتیاد کمرنگ میشود. برگشتن ایمان در زمان اعتیاددر یک امر تدریجی است که با ایمان اوردن شخص به تدریج او نیز از بند اعتیاد رها میشود.

و این دلیلی است که یکی از اساس کار کنگره ایمان است.

این اتفاق نمی افتد مگر انکه ذرات تشکیل دهنده انسان عوض شوند،انها باید تبدیل به چیزی بشوند که ایمان هستند.

در قران کریم امده است؛انسان را خلق کردیم در بهترین ساختار ،پس اورا فرستادیم به پایینترین درجه،غیر از کسانیکه ایمان اوردند و عمل صالح انجام دادند و برای انها اجری است بدون منت.

لازم نیست انسان بهترین شود زیرا قالب او بهترین است و ظرفیت ان را دارد که به بهترین برسد.

در سوره عصر انسان را در خسران(ضرر)میداند غیر از کسانیکه ایمان اوردند و صبر کردند و در جایی دیگر انسان را بشارت میدهد به عضاب دردناک غیر از کسانیکه ایمان اوردند.

در جایی دیگر میگوید انسان نسبت به ربخود(اموزگار و راهنما)خو ناسپاس و زیانکار است غیر کسانیکه ایمان اوردند.کسیکه ایمان ندارد در هر لحظه در معرض نفوذ نیروهای منفی است کسیکه ناسپاس است حتما فراموش کار شده است.

برای درک بهتر انسان را تشبیه به یک سرزمین میکنیم که این سرزمین جصوصیات زیادی میتواند داشته باشد(سردی.گرمی.بلندی.پستی)انسانیکه ایمان دارد شبیه کدام یک از این سرزمینها میتواند باشد .

ادمی که ناسپاس است فراموشکار است که در تاریکی بوده و بعدا اورا از ان خارج کرده اند.چیزی را در خود نمیتوانید نگه دارد.او شبیه زمینی است که مانند شن زار است که هر چه در انن بکارند و هر چه ان را اب بدهند چیزی در خود نگه نمیدارد.یا مانند زمینی است که مدام در ان طغیان میشود و چیزی در ان سالم نمیماند.

انسانیکه ایمان دارد شبیه به زمینی است که همه چیز در ان قابل رشد است و مستعد میباشد.او قابل پرورش است و رشد میکند.برای بوجود امدن ایمان در انسان باید ماهیت او عوض شود و تغییر کند یعنی جنس شن به خاک تبدیل شود و این نیازمند زمان است.کسیکه ایمان دارد در تمام سطوح یعنی افکار،کردار،اعمالفزبان،فکر و .... دارای بستری امن است و هرچه درجه ایمان بیشتر شود دیگر افکار منفی نیز نمیتواند در ان رخنه کند. ترس یکی از چیزهایی است که در زمانینکه میخواهیم به تفکر و دانایی برسیم باید از ان عبور کنیم و به تعادل ان را برسانیماصولا ترس زمانی بوجود می اید که ما احساس کنیم چیزی داریم که قرار است از دستش بدهیم.مثل پاکی،سلامتی،امنیت،ثروت و .....

زمانیکه امن نباشد یکسری از نیروها به صور پنهان ما نفوذ مکنند و از ما سلامتی و پاکی،اعتماد بنفس و .... را میگیرد مثل نفوذ اعتیاد در انسان که در انسان باعث از بین رفتن بستر امن میشود.

در واقع ترس در انسان زمانی بوجود می اید که امنیت نباشد. در مفهوم کلی ترس زمانی بوجود می اید که ایمان از بین رفته باشد.ترس تفکر را میخورد. تفکر فاسد میشود و ایمان باعث از بین رفتن ترس است.

در وجود انسان برای غلبه به ترس باید ان وجود امن باشد.اندیشه،جسم(وارد نکردن مواد)امن میشود.ایمان پلی است بین ترس و تفکر که باعث میشود بعد از عبور از ان به تفکر برسیم.برای رسیدن به ایمان یکسری کارها را باید بکنیم مثلا تزکیه،تغییرات ماهیت،بازسازی دیوارهای خراب شده.

افکار نقطه مقابل تفکرات،مثلا خانهای را در نظر بگیرید که دری ندارد و همه به  ان وارد میشوند،یا شهری را در نظر بگیرید که دروازه ندارد همه جور ادمی به ان وارد میشوند و همه جور حرفی در ان زده میشود.همه جور کاری در ان صورت میگیرد.بنابر این باعث تشدید افکار میشود.هیچ حریمی در ان وجود ندارد و همه جور افکاری در ان است و این خود یک جور نا امنی است و ایمان به مرحله بالا نرسیده است.

حالا باید بیاییم همه افکار را در یک نقطه متمرکز کنیم،یعنی زمانی تفکر بوجود می اید که افکار کنارزده شوند و فقط یک فکر یا یک مسئله زده شود مثلا در سفر اعتیاد افکارهای گوناگون باعث میشود که شخص به رهایی نرسد.(افکاری مثل درامد،همسر،درس،فایل)

در چنین شخصی هنوز تفکر ایجاد شده است و افکارجای ان را گرفته است و تا زمانیکه تفکر بوجود نیاید شروع نمیشود و وقتی وادی اول اغاز نشود سفری نیز شروع نمیشود.حتی اگر شخص تا چند وقت هیچ موادی مصرف نکند امکان دارد که دوباره شروع به مصرف کند پس باید افکار را رها کنیم که کار سختی است زیرا باید انسان یکسری خواسته هاش رو کنار بگذارد تا به تفکر برسد و شروع به سفر درمان اعتیاد کندتازه این زمان انرژی ما متمرکز میشود و یک نیروی عظیم بوجود می اید(افتاب ضعیف با یک عدسی نیرویی پانصد برابر نیروی قبلی خود را پیدا میکند.)

این افکار همان مکر نفس است که دقیقا نباید به انها فکر کرد و انها را باید رها کرد.مثلا افرادی که در کار تبلیغات هستند طوری یک محصول را معرفی میکنند که مردم گمان مکنند اگر فلان محصول را مصرف نکنند دچار عارضه ای میشوند.

نفس نیز مسائلی را در روی ما قرار میدهد که اگر مثلا به انها فکر نکن احساس مکند کذر زندگی تمام میشود.در واقع این حقه نفس است.یکسری مسائل اصلا ارزش فکر کردن ندارند اینها همان افکار هستند که تازمانیکه انها را کنار نزاریم نمیتوانیم کار بندگی را (مثلا درمان اعتیاد)شروع کنیم.

این افکار نیروی نیروی خود را از انسان میگیرند بنابر این خیلی قدرتمند میشوند،در واقع ان ساختارهایی که انرژی خود را از ما دریافت میکنند همانند مافیا میباشند انقدر گردن کلفت میشوند که حد و حساب ندارد.مثالی که اورده شده در زندگی  روزمره نیز قابل مشاهده است مثلا بچه ای که از دستکش و کلاه و شال گردن استفاده نکند حتما مریض میشود که این یک اندیشه غلط است.

پس ما باید از مرز این افکار عبور کنیم و تازمانیکه از خواسته های نامعقول خود نگذریم امکانپذیر نیست.حتی زمانی باید از خواسته های معقول خود نیز عبور کنیم.

البته در افکارشرق نیز که در ان انحرافاتی بوجود امده است(مثلا انسان نباید هیچ خواسته ای داشته باشد) به همین مساله میپردازد.در کنگره60 مساله زمان بیان میشود بدین معنی که انسان خواسته های خود را باید موقتا رها کند تا به یک خواسته برسد و انرژی خود را بدین صورت زیاد کند و وقتی که قدرت بیشتر شد یک خواسته دیگر انجام بگیرد این نیز نیازمند تشخیص است که کدام خواسته اولویت دارد

اما ما متاسفانه همه خواسته ها را یک جا میخواهیم.در صورتیکه نه توان ان را داریم و نه زمان ان را.

مثلا بهانه هایی که برای انجام ندادن انها وقت را بهانه مکنیم،اینجا حقه انرژی است زیرا ما وقت داریم اما انرژی نداریم،زمانیکه ما انرژی داشته باشیم زمان تابع انرژی است.

زمانیکه انرژی داریم کاری که باید لازم است در زمان مناسب انجام میدهیم.زمانیکه سطح انرژی بالا باشد کارها میزان میشود و به تعادل میرسد.باید به گونه ایی رفتار کنیم که سطح انرژی ما بالا برود و ان با عمل سالم امکانپذیر است. 

وقتی انرژی بالا رفت همه چیز ساده میشود.همه چیز زیبا میشود.همه  چیز لطیف میشود و کارها لذت بخش میشود

زمانیکه تنفر در ادم هست مانند مواد مذاب میخواهد راهی پیدا کند که خارج شود ما باید ان تنفر را به تعادل برسانیم.انرژی هم همینطور است که اگر کم شد یا باید ان بار را به دوش دیگران بیاندازیم یا از کار بدزدیم.

انرژی همان حس است باید ان را تقویت کنیم.همه چیز به خواست ما انجام میشود.

عقل انسان زمانی فرمان صادر میکند که مطمئن باشد درست است.یعنی اگر از چیزی مطمئن بباشد غلط است یا از چیزی اطلاع دقیق نداشته باشد فرمان صادر نمیکند.

نفس اماره حالا یک سری ترفند ها رو به کار میگیرد تا بتواند به عقل رخنه کند.نفس سوالهایی مطرح میکند که ان سوالها بنیادی است در این موقع نفس از سیستم مقایسه استفاده میکند و قیاس بکار میبرد.مثلا فلان کس هم سن تو است چراالان این درجه را دارد و تو نداری.عقل نیز بعد مدتی این را قبول میکند.اما اگر ما دانش عظیمی داشته باشیم نسبت به وقایعی که در طول زندگی برای ما اتفاق می افتد و انها را درست تغییر کنیم ان حقه  ها خنثی میشود.

اولیا نیز سختی های زیادی را تحمل کرده اند اما انها دانایی داشتند و وقایع را به گونه ایی دیگر تفسیر میکردند و حاضر نمیشدند به دلیل ان سختی رو به تاریکی حرکت کنند.مثلا درخواست و فرمان.اگر درست تفسیر کنیم دیگر نفس اماره نمیتواند از سیستم قیاس استفاده کند.

رهجو حسن کشاورز از نمایندگی استادمعین