کنگره60، نمایندگی استادمعین

تجربه دیگر من این بود که همراه مادر خود به یکی از کلینیک های ترک اعتیاد مراجعه کردم. داروهایی به من تجویز شد که باید در 14 روز مصرف میشد و بعد از آن قطع مصرف صورت می گرفت. حدودا 80% زمان در 14 روز را خواب بودم و متوجه چیزی نشدم ، برای خوردن غذا من را صدا می زدند ولی بعد از دقایقی احساس خواب آلودگی داشتم و مجددا می خوابیدم. بعد از 14 روز آزمایش ادرار از من گرفته شد و جواب آزمایش به دلیل منفی بودن ، مصرف کننده نبودنم را نشان می داد و اینکه موفق به ترک مواد شده ام. بعد از ترک کردن خماری با من بود و مشکلاتی دیگر از قبیل بی خوابی من را رها نمی کرد دقیقا مانند اینکه چون 14 روز خوابیده بودم دیگر نباید می خوابیدم.

بعد از 2هفته به پزشک ترک اعتیاد خود مراجعه کردم و به او گفتم شبها نمی خوابم. او در جواب گفت خواب شب بسیار مهم است و اگر نخوابی روز بعد حال بدی خواهی داشت و انرژی نداری. من مجددا گفتم نمی توانم بخوابم و او نیز اصرار داشت که باید بخوابم ، هر بار در مورد خواب سوال می کردم او پاسخ خود را تکرار می کرد و این باعث پرخاش من به او شد و اینکه از جانب دکتر دیوانه تلقی شوم.

اینها همه باعث شد تا خانواده از من نا امید شوند و تصور می کردند من قصد ترک اعتیاد ندارم. بعد از هر بار ترک حال من بد بود ، بی جهت عصبانی می شدم ، درگیری ایجاد می کردم و ... آنها تصور می کردند قصد لجبازی دارم.

باری دیگر همراه مادرم به کلینیک سم زدایی رفتم. در مطب بودیم که درب اتاقی باز شد و صحنه بدی نمایان شد. دو نفر به عنوان کمکی ، فردی را از بغل گرفته بودند و او را همراهی می کردند تا بتواند راه برود ، چشمان فرد باز بود اما مشخص بود نمی تواند چیزی ببیند و در کل شرایط خوبی نداشت. من به سمت آنها دویدم تا فرد را تا دم درب همراهی کنم و برای مادرم همین موضوع را عنوان کردم اما همراهی مرد بهانه بود و من از ترس چنین اتفاقی فرار کرده و چند روز به خانه باز نگشتم.

در آخرین ترک خود توانستم 45 روز مواد مصرف نکنم اما در این روزها واقعا دست و پا زدم و شرایط سختی را سپری کردم. نزد یکی از آشنایان رفتم و مشکلات خود را بازگو کردم. او به من گفت دو راه بیشتر ندارم ، یا باید این مشکلات را تا آخر عمر تحمل نمایم یا باید مجددا مصرف کنی.

وقتی از خانه او بیرون رفتم مستقیم به سمت مصرف مواد رفتم. در زمان اعتیاد یک مشکل داشتم و روزی 5بسط تریاک می کشیدم اما با ترک اعتیاد دائما با اطرافیان مشاجره داشتم ، از انجام کارهای روزمره برنمی آمدم ، تحت تاثیر برنامه های تلویزیونی بودم تا حدی که به گریه می افتادم. با مصرف نکردن مواد چنین شرایطی داشتم در نتیجه مصرف کننده بودن بسیار بهتر بود. در ذهن خود انتخابی بین بد و بدتر داشتم.

زمانیکه با کنگره 60 آشنا شدم قصد ترک اعتیاد نداشتم و تنها می خواستم مدتی مواد مصرف نکنم تا شرایطم عادی شود و مجدد به مصرف بپردازم. زمانیکه متوجه سفر تدریجی شدم به هیچ عنوان قبول نمی کردم. وقتی فردی اعلام می کرد یکسال رهایی دارد تصور می کردم یکسال خماری کشیده است و در حال پشت سر گذاشتن مشکلاتی است که من تجربه کرده بودم.

مدتی که در کنگره رفت و آمد داشتم متوجه تفاوتی با دیگر تجربه های خود شدم ، در کنگره صحبت از کم کردن مواد بود. جلو افراد را می گرفتم و در مورد "اعلام سفر" آنها سوال می پرسیدم. آیا خمار هستی؟ آیا به خوبی می خوابی؟ آیا از انجام کاها بر می آیی؟ آنها نیز از حال خوب خود می گفتند.

اینها همه باعث تعجب من بود ، چگونه امکان داشت فردی به اندازه عدس تریاک مصرف کند اما حالی بهتر از من داشته باشد. کم کم باور کردم که روش درمانی تدریجی متفاوت با دیگر روش هاست.

عمده مصرف کنندگانی که اقدام به ترک می کنند با میل خود قدم بر می دارند. اعتیاد چیز لذتبخشی نیست و شاید در اوایل چنین لذتی وجود داشته باشد اما در ادامه اینگونه نیست. هر مصرف کننده ای دوست دارد از دام اعتیاد خارج شود اما به چه قیمتی؟ فرد مصرف کننده دوست دارد زندگی کند اما در روش های ترک جایی برای زندگی کردن افراد نیست.

روش های ترک دو دسته هستند. روش پزشکی که دارویی جایگزین مواد فرد می شود. افرادی که مصرف قرص دارند منظور من را به خوبی متوجه می شوند و قطعا با من موافقند که اعتیاد به قرص از بدترین نوع اعتیاد است. اگر فرد تریاکی در 20 سال زندگی خود را تباه می کند ، فرد قرصی در 2 سال این کار را انجام می دهد و تبدیل به فردی دیوانه می شود. امروز علم پزشکی به نقطه ای رسیده است که می گوید اعتیاد درمان ندارد.

خانم دکتر اکبری صحبتی در زمینه متادون داشته اند که ممکن است سی دی آن در نشریات موجود باشد. ایشان در لندن کلینیک متادون درمانی دارند و می گفتند زمانیکه فرد هروئینی وارد کلینیک می شود ما از او می خواهیم هر روز یا یک روز در میان مراجعه کرده و داروی خود را بگیرد. وقتی فرد 6 ماه دارو را مصرف کرد و سمت هروئین نرفت ، موفقیتی بزرگ برای ما محسوب می شود در صورتی که او مصرف متادون داشته و عوارض آن برای ما آشکار است.

اولین جایی که صحبت از درمان اعتیاد شده است کنگره 60 بوده و اولین فرد نیز جناب مهندس حسین دژاکام می باشند.

چرا درمان؟ چون بیماری در کنگره 60 شناخته شده است. تا زمانیکه ما نتوانیم صورت مسئله را شناسایی کنیم نمی توانیم به پاسخ درستی برسیم. ایشان صورت مسئله اعتیاد را شکافته اند.

در جزوه صورت مسئله اعتیاد سوالات جالبی مطرح شده است. چرا فرد مصرف کننده با تمام سختی های ترک اعتیاد مجددا مصرف می کند؟

به عقیده من فرد مصرف کننده ای که شرایط مصرف را داشته باشد ولی داوطلبانه 2 روز مواد مصرف نکند کوه اراده است. چگونه فردی 2 هفته مصرف نداشته است اما دوباره مصرف می کند؟ این نشان دهنده وجود مشکلی است.

در کنگره 60 این مسئله مطرح شده و مشخص گردید سیستم تولید کننده مخدرهای طبیعی بدن و سیستم تولید کننده مواد شبه افیونی در بدن از کار افتاده اند و تمام مشکلات ناشی از این مسئله است. همچنین روشی تحت عنوان DST وجود دارد که بهانه ای برای مصرف مواد نگذاشته است.

روش درمانی کنگره 60 تمام جنبه ها را تحت پوشش قرار داده است. فرد در این روش خماری و درد ندارد ، اضطراب ، ترس ، بی خوابی ، افسردگی و ...وجود نخواهد داشت. به عقیده من درمان اعتیاد هم سهل است و هم سخت ، بیرون از کنگره سخت بوده و در کنگره درمان به راحتی اتفاق می افتد. البته باید تمام نکاتی که درباره این روش به ما گفته می شود رعایت گردد.

نمی توان روش تدریجی کنگره 60 را کوتاه بیان کرد چراکه آیتم های زیادی دارد. نظم ، فرمان پذیری ، صبر ، آرامش ، آموزش پذیری و ... اگر روش درمانی کنگره 60 به خوبی اجرا شود درمان اعتیاد امکان پذیر است و نمونه های آن در کنگره 60 بسیارند. افراد با درمان در کنگره 60 از لحاظ جسمی ، روانی و جهانبینی کاملا با قبل خود تفاوت دارند.

به اعتقاد من ورد به کنگره 60 لطف بزرگی است از جانب خداوند که امیدوارم تک تک ما قدر این نعمت را بدانیم ، بفهمیم کجا آمده ایم تا روزی حسرت آن را نخوریم. شاید اگر امروز اینجا نتیجه نگیریم و برویم ، در زمان بازگشت مجدد ، به راحتی نتوانیم وارد شویم. برخی شعب کنگره 60 به دلیل ازدیاد جمعیت ورودی ندارند ، شاید در آینده پذیرش راحت نباشد. امروز که در کنگره هستیم نهایت استفاده را داشته باشیم تا به نتیجه برسیم.

با احترام همسفر الناز رک