گاهی فرماندهی صورت می گیرد اما عملی وجود ندارد. مثلا به دلیل ورزش نکردن ، بدن انعطاف ندارند در این صورت فرد نمی تواند به راحتی بسیاری از حرکات را انجام دهد. در اینجا فرمان صادر شده ولی انجام نشده است.

حال فرماندهی را برای یک فرد مصرف کننده در نظر بگیرید. انسان ها فرماندهی شهر وجودی را بر عهده دارند. فردی که با مصرف موادمخدر جایگزینی برای مخدرهای طبیعی بدن در نظر گرفته است ، اختیار و فرماندهی را از خود سلب کرده و به دست موادمخدر یا نفس اماره سپرده است. چنین فردی کوچکترین اختیاری از خود ندارد ، نمی تواند هر کاری که می خواهد انجام دهد ، نمی تواند هر چه می خواهد بخورد حتی اختیاری در مورد مصرف مواد برای او وجود ندارد چرا که حالت خماری تصمیم می گیرد چه زمانی مواد مصرف کند. فرد مصرف کننده در زمان خماری از هر راهی و با هر کاری می خواهد به مواد برسد. در واقه فرد مصرف کننده تحت اختیار نفس اماره است.

نفس چیست؟ نفس چیزی است که تعیین موجودیت می کند ، در ظاهر و باطن و نشانه آن خواسته های معقول و غیرمعقول می باشند. در حالت کلی یک نفس واحده وجود دارد که شامل سه رتبه نفس اماره ، لوامه و مطمئنه می باشد. نفس از مرحله جمادی شروع شده سپس به مرحله نباتی رسیده ، بعد مرحله حیوانی و هرچه جلو تر برود فیزیک پیشرفته تری در اختیار او قرار می گیرد.

در مرحله نفس انسانی خصوصیتی به انسان اضافه می شود که او را از دیگر موجودات مستثنی می کند و آن چیزی نیست جز قدرت اختیاراست بدون تفکر فرمانبردار .

فردی که در نفس اماره است بدون تفکر فرمانبردار خواسته های خویش است و  هرکاری برای رسیدن به خواسته های خود انجام می دهد که عموما مصرف کنندگان نیز در این رتبه از نفس قرار دارند.

فرماندهی در صور آشکار: انسان ها دوست دارند دیگران به حرف های آنها گوش دهند یعنی هم فرمانده خود باشند و هم فرمانده دیگران.

فرماندهی در درون و بیرون رابطه تنگاتگی با هم دارند و به یکدیگر وابسته هستند. اگر من فرمانده خوبی برای خود باشم می توانم برای دیگران هم فرمانده خوبی باشم.

برای فرماندهی یک شرط بسیار مهم وجود دارد و این شرط فرمانبرداری است. برای فرماندهی خوب بودن باید فرمانبرداری خوب باشیم و فرمانها را به درستی اجرا نماییم. انسان ها بارها و بارها در جایگاه های مختلف قرار می گیرند و گاهی ممکن است از ارزشها دوری کنند اما با آموزش دیدن می توانند در مسیر درست قرار بگیرند.

در کنگره افراد آموزش می بینند تا دانایی کسب کنند و شایستگی رسیدن به رهایی را پیدا کنند. حال سوال اینجاست که چه کسی می تواند به من آموزش دهد؟ آموزش باید توسط فردی انجام شود که درمورد موضوع شناخت داشته و مسیر را پیموده باشد. او باید کاملا در رابطه با سختی های مسیر آشنایی داشته باشد تا بتواند به خوبی آموزش دهد.

خداوند برای انسان حدودی تعیین کرده است و فرمان هایی برای انسان مشخص گردیده است. یکی از فرمان ها دوری کردن از خمر است. خمر آنچیزی است که بر تفکرات و اندیشه ، حجاب و پرده می کشد. مانند موادمخدر.

ورود به دنیای تاریکی یعنی اینکه من فرمانبردار خوبی نبودم. فرماندهی خوب یعنی رسیدن به فرمان عقل.

فرماندهی کار آسانی نیست و برای رسیدن به این امر باید فرمانبردار خوبی باشیم. در نهایت امیدواریم همگی آن کنیم که فرمان است.

با احترام همسفر الناز رک