کنگره60 در دنیا وجود ندارد و برای من پس از سی ویک سال تخریب به تجربه ثابت شد که بدست آوردن صبر؛ استقامت و آرامش در وادی اعتیاد؛ فقط در کنگره امکان پذیر است. همانطور که قبلا" گفته شد با واژۀ صبر نه تنها من بلکه تمام مسافران سر و کار دارند؛ تا ما صبر نکنیم به رهایی نخواهیم رسید؛ تا ما صبر نکنیم لحظات زیبا خلق نمی شوند و بدون صبر باران نمی آید؛ زمستان سپری نخواهد شد و بهار هم نخواهد آمد. به عبارت دیگر برای رسیدن به آن چه که دوست داریم و مطلوب ما است؛ نیاز به زمان و صبر داریم. حال باید بپرسیم که جنس صبر از چه چیزی است و چگونه آن را بیابیم؛ به نظر شما آیا باید بنشینیم و به بهانۀ صبر دست روی دست بگذاریم؟ آیا صبر همان تحمل است؟ و آیا فردی که همه چیز را به زمان می سپارد و منتظر معجزه می ماند صبر را می شناسد؟

من اعتقاد دارم توجه و تمرکز باغبان بر روی غنچه هایش و همچنین رنج و محنتی که یک مادر در طول نه ماه بر دوش می کشد هر دو از جنس صبر یا پارامتر زمان هستند. خود من در طول سفر اولم فراز و نشیب و شرایط خاص و   متفاوتی داشتم؛ ضربه های بسیاری را تجربه کردم تا در نهایت موفق شدم جنس صبر را بشناسم و مطمئنا" برای یکایک شما نیز چنین لحظاتی وجود داشته و بیان این موضوع به سخن آسان است. اما باغبان نیز اگر با بی صبری عمل کند و گیاهان را آب و کود بدهد امکان ندارد در لحظه؛ محصولی برداشت کند مگر اینکه وقت و زمان لازم سپری گردد.

 جناب مهندس دژاکام می فرمایند که در صبرمان بی صبری نکنیم؛ صبر از جمله چیزهایی است که بودنش نه تنها در سفر ما؛ بلکه در تمامی ابعاد زندگی حکم شاه کلید را دارد؛ در صورتی که نتوانیم آنرا بیابیم آرام آرام و خزنده دربها به روی ما بسته خواهند شد. آنچنانکه با حرکت بدون کلید؛ توانمان به آرامی با تجربه مصرف مواد در عمق تاریکیها از ما گرفته شد. در کنگره بر روی صبر تاکید فراوان می شود چون بدون آن مسیری جهت رسیدن به مقصد نخواهیم داشت. صبر با تحمل تفاوت فراوان دارد تحمل باری است که انسان به اجبار بر دوش خود حمل می کند همانگونه که در دوران تاریکی؛ به اجبار اعتیاد را تحمل می کردیم. صبر و استقامت؛ پارامتر هایی هستند که ما را به دروازۀ آرامش می رسانند و لاجرم پس از عبور از آن ما به مثلث عقل؛ عشق؛ ایمان رهنمود خواهیم شد.

امیدوارم و از خداوند خواستارم که ما را همیشه به صراط مستقیم هدایت کرده و ما را در آرامش کامل در وادی عشق حفظ بفرماید؛ از اینکه به صحبتهای بنده توجه کردید از همۀ شما سپاسگذارم.

نگارش: مسافر محمدرضا