در ایران NGO  های زیادی وجود دارد که از جاهای مختلفی کمک مالی دریافت می کنند ولی به نظر من NGO نباید از جایی کمک مالی بگیرد همانطور که کنگره 60 از جایی کمک نمی گیرد و فقط با کمکهای داوطلبانه اعضای آن اداره می شود و استقلال مالی دارد و تمام هزینه های آن توسط خود ما پرداخت می شود و ما نمی توانیم از جایی کمک مالی بگیریم. برای مثال چند سال پیش اتحادیه اروپا خواست که به کنگره 60 کمک مالی کند و پزشک در اختیارمان قرار دهد و جناب مهندس قبول نکردند و در آخر حتی پیشنهاد دادند که اقلام و وسائل ورزشی در اختیارمان قرار دهند و مهندس بازهم نپذیرفتند و در این رابطه فرمودند گاوی که نان گدایی بخورد شخم نمی زند.
از شما می خواهم که سبدها را حمایت نمایید من خودم زمان مصرفم مجبور بودم دست کم روزی 15 هزار تومان هزینه خرید مواد مخدر نمایم ولی حالا حاضر نیستم هزار تومان داخل سبد بیندازم. روزهای اول که به کنگره 60 آمده بودم با خود می گفتم مگر می شود آدم عادی مواد مصرف نکند همه اینها که آن بالا نشسته اند نئشه هستند و وقتی که جلسه تمام شد و استاد و نگهبان و دبیر به مرزبانی رفتند و درب را هم پشت سر خودشان بستند مهر تایید به آن زدم که دیدی رفتند داخل مرزبانی تا خودشان را بسازند. زمان مصرف همیشه آرزو داشتم که یک روز از خواب بیدار شوم و خمار نباشم و یا مثل همیشه نگران جور کردن جنس نباشم  حالا کنگره 60 آمده و مرا به صورت رایگان درمان کرده ولی من کاری برای سپاسگذاری انچام نداده ام. در مثلث کنگره 60 داریم عدالت، معرفت، عمل سالم و این خیلی بی معرفتی است که من درمان شوم ولی به کنگره 60 خدمت نکنم و ذکر این نکته مهم است که بدانیم که هیچکدام از خدمتگذاران کنگره 60 پولی بابت خدماتشان دریافت نمی کنند. امیدوارم که همگی ما بتوانیم روزی یکی از خدمتگذاران کنگره 60 باشیم.

با احترام مسافر سیروس.