خبر برای ما بسیار تکان دهنده بود. ((قتل یاسر به دست جوان مصرف کننده شیشه)). یاسر یکی از مسافران دوست داشتنی کنگره 60 نمایندگی استاد معین بود که علیرغم مشکلات جسمی و معلولیت جسمی حرکتی توانست مسیر پر فراز و نشیب درمان را طی کند و به درمان برسد و حدود یک سال و نیم از رهائیش میگذشت. درگذشت یاسر تمام اعضای کنگره را متاسف کرد. اما تاسف بیشتر من زمانی شکل گرفت که برای پیگیری این خبر به صفحه حوادث سایتهای خبری سر زدم. متاسفانه این صفحات مملو از اخباری از جنایات و جرائمی است که توسط مصرف کنندگان شیشه رخ داده است و شاید دیگر برای نویسندگان این اخبار کاملا عادی شده است و فقط زمانی برایمان دردناک میشود که یکی از عزیزانمان قربانی این ماده شیطانی شوند.

شیشه به عنوان یک ماده مخدر و محرک اواخر دهه 70 وارد کشور شد. اما به علت قیمت بسیار بالای آن مورد استقبال زیادی قرار نگرفت. به نظر می آمد بیشتر شیشه مصرفی در ایران در آن مقطع زمانی از کشورهای شرق آسیا به ایران وارد میشد. اما رفته رفته با ایجاد آشپزخانه های متعدد (به محل تولید شیشه که میتواند یک اطاق بسیار کوچک هم باشد اصطلاحا آشپزخانه گفته میشود) و شیوع تولید این ماده شیطانی در کشور، قیمت آن هم سیر نزولی پیدا کرد و بنا به گفته دکتر ابهری(آسیب شناس) از 90 میلیون تومان برای هر کیلو در سال 89 به 30 میلیون تومان در سال 92 رسیده است و با توجه به تبلیغات کاملا غلطی که در مورد این ماده در جامعه ایجاد شد، از جمله اینکه اعتیاد ندارد و برای کاهش وزن مفید است، به سرعت جای خود را در بین مصرف کنندگان مواد مخدر باز کرد و در حال حاضر 49 درصد از تماسهای گرفته شده با خط ملی اعتیاد مربوط به مصرف کنندگان شیشه میباشد(فرید براتی سده، مدیر کل دفتر پیش گیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی).

مصرف مواد مخدر و در ادامه وابستگی و یا اعتیاد به هر نوع مواد مخدر میتواند باعث ایجاد عادات ناپسند و رفتارهای ناهنجار در بین مصرف کنندگان شود. اما آنچه امروز ما در مصرف کنندگان شیشه میبینیم هیچ شباهتی با علائم شناخته شده اعتیاد ندارد. به نظر میآید با تغییر الگوی مصرف مواد مخدر از مواد مخدر سنتی مثل تریاک و شیره و حشیش به سمت مصرف مخدرهای صنعتی و در راس آن شیشه، نسل جدیدی از مصرف کنندگان را وارد جامعه میکند که به راستی باید از آنان ترسید. دیگر در مصرف کنندگان شیشه علائمی از بیحالی و ضعف و بیچارگی مصرف کنندگان تریاک و هروئین نمیبینیم. بلکه با افرادی تندخو و پرخاشگر و بیتعادل مواجه هستیم که در اثر عوارض مصرف شیشه هیچ گونه کنترلی بر اعمال و رفتار خود ندارند و با کوچکترین تحریکی میتوانند به یک موجود خطرناک و مهاجم تبدیل شوند که حتی از حمله و آسیب رساندن به خانواده های خودشان هم ابائی ندارند. متاسفانه هر روز و هر هفته اخبار ناراحت کننده ای از جنایات خانوادگی و یا درگیریهای منجر به جنایت از طرف مصرف کنندگان شیشه میشویم و این امر ما را به یاد صحبتهای 4 سال قبل آقای مهندس دژاکام، بنیانگذار و نگهبان کنگره 60 می اندازد که در مورد رسیدن سونامی شیشه در آینده ای نه چندان دور هشدار دادند. شاید بد نباشد دوباره نگاهی به صحبتها و پیش بینی های ایشان در مورد عواقب شیوع استفاده از شیشه در بین جوانان بیندازیم که متاسفانه امروز میتوان گفت که این پیش بینیها در حال به وقوع پیوستن است و شاید هم هنوز تا رسیدن به عمق فاجعه زمان باقی است...َ

 بااحترام مسافرمسعودحیدری