کنگره60، نمایندگی استادمعین

این به خودمان بستگی دارد که چقدر ظرفیت و خواست داشته باشیم و در جهت آن تلاش نماییم، تا بتوانیم از آن برداشت نماییم. در وادی دوم  آمده "به دلایلی که خودمان خوب میدانیم جهت را سالها گم کرده بودیم" ، که اگر راه را بلد بودیم دیگر اینجا کاری نداشتیم. وقتی وارد کنگره 60 میشویم واژه معتاد را از روی ما برمیدارند، که بواسطه آن برای خود من، هزاران مشگل که با خود یدک میکشیدم حل شد. و در مقابل وقتی نام مسافر برمن گذارده شد یکسری وظایف هم بر دوش من گذارده میشود. حال وقتی در دستور جلسه داریم " وظایف رهجو "، و در آن تاکید نشده که در برابر چه کسانی یا چه چیزهایی، یعنی محدود به شخص یا گروه خاصی نیست.

 پس رهجو موظف است در قبال خودش، راهنمایش، کنگره 60 ، شعبه ای که در آن درمان میشود، هم لژیونیها و حتی دارویی که مصرف میکند. پس رهجو در وحله اول بایستی پیگیر درمانش باشد مثلا گرفتن برنامه درمانش، دیگر اینکه صبور باشد چون زمان لازم برای درمان اعتیاد 11 ماه است، دیگر اینکه خوددار باشد و به هر مکانی قدم نگذارد، فرمان پذیر راهنمایش باشد چون راهنما کاری را که در توان ما نباشد از ما نمی خواهد و بدون دلیل فرمانی را صادر نمیکند. رهجو باید حرمتهای کنگره 60 را رعایت نماید و در رفتار و کردار و ظاهر، یک بچه کنگره ای واقعی باشد. وقتی برای دریافت دارو به کلینیک مراجعه می کنم رفتار، کردار و ظاهر من نمایانگر شخصیت کنگره ای من می باشد. به دارو به چشم مواد مخدر نگاه نکنیم و از آن خواسته داشته باشیم، خود من به سفارش راهنمایم از دارویم خواستم و به آن رسیدم و ایمان آوردم.در قبال همسفر و خانواده بایستی صبور باشیم و سعی کنیم آرامشی را که سالها از آنها صلب کرده بودیم به آنها بر گردانیم و تخریبهایی را که در خانه و خانواده ایجاد کرده بودیم را جبران نماییم و سعی کنیم خانواده خود را با مسیر کنگره 60 آشنا کنیم چرا که اگر همسفر بال سفر مسافر شود، کمک بزرگی به مسافر میکند.با داداش لژیونی های خود در چهار چوب حرمتهای کنگره 60 پیوند محبت برقرار نماید و در پایان کمک کنیم به یکدیگر در مسیر درمان، همانگونه که به ما کمک کرده اند.

با احترام مسافر سیروس.