یک پژوهشگر حوزه اعتیاد گفت: استفاده مزمن مت‌آمفتامین به ساختار مغز صدمه می‌زند و اثرات منفی در روان، عصب و جسم فرد دارد.

به گزارش روابط عمومی ستاد مبارزه با مواد مخدر؛ دکتر بهروز دولتشاهی در نشست علمی پژوهشی که با عنوان «نقایص شناختی سوء مصرف مت‌آمفتامین» در مجموعه فرهنگی شقایق برگزار شد، گفت: مصرف کوتاه مدت مت‌آمفتامین حتی با دوزهای پایین و متوسط در عملکردهای شناختی مغز همچون توجه، حافظه و کنترل ذهنی نقایصی ایجاد می‌کند و مصرف حاد و مزمن آن نیز اثرات منفی در روان، عصب و جسم فرد دارد.

وی افزود: چندین مطالعه نشان داده‌ است که مصرف‌کننده‌های شیشه نقایص آشکاری را در آزمون‌های عصبی-روانشناختی دارند و عملکردهای مغزی آنان در تمرکز، حافظه، انعطاف‌پذیری شناختی، سرعت روانی-حرکتی، سرعت پردازش اطلاعات، عملکرد اجرایی و تصمیم‌گیری به دلیل سوء مصرف متامفتامین دچار اختلال می‌شود.

این پژوهشگر حوزه اعتیاد تصریح کرد: شدت اختلال و نقص در این عملکردها با طول مدت و میزان مصرف مت‌آمفتامین ارتباط دارد و هر چه طول مدت مصرف و همچنین دوز مصرفی افزایش یابد، شدت نقایص شناختی افزایش خواهد یافت.

دولتشاهی گفت: بسیاری از این اثرات در طی دوران ترک و به‌ویژه اوایل ترک (قبل از چهار ماه) به همان شدت زمان مصرف، ادامه می‌یابند و حتی شدیدتر نیز می‌شوند و عدم توجه درمانگران به این نقایص شناختی در طراحی پروتکل درمان میتواند به شکست درمانی بیانجامد، لذا شناسایی و اندازه گیری این نقایص در طی دوره درمان و همچنین بکارگیری روش‌های توانبخشی شناختی، امری ضروری می‌باشد.

وی اظهار کرد: مطالعات اخیر نشان می‌دهد که تنها برخی از عملکردهای شناختی قابل برگشتند نه همه‌ی آنها و معمولاً 12 تا 17 ماه بعد از ترک، مهارت‌های حرکتی حافظه و توجه و عملکرد اجرایی، بهبودی قابل ملاحظه‌ای پیدا می‌کنند.
دولتشاهی افزود: برای بهبود روند درمانی این مصرف‌کنندگان، بهتر است که تکالیف درمان اولیه ساده باشد و اطلاعات به‌طور مستمر تکرار شوند تا مطمئن شویم در حافظه جای گرفته‌اند، همچنین می‌بایست از روش‌های توانبخشی شناختی استفاده و روش‌های اداره هیجان‌ها به‌طور ساده و مبتنی بر فعالیت جسمی آموزش داده شوند.

منبع خبر: روابط عمومی ستاد مبارزه با مواد مخدر 27-8-91