14.00

سخنان استاد :

من در شاداباد مطرح نمودم که کنگره 60 جای معتادین نیست. ممکن است حرف من تناقض داشته باشد چراکه مصرف کنندگان در کنگره 60 حضور دارند اما به اعتقاد من کنگره 60 جای معتادین نیست. کنگره 60 جای کسانی است که قصد دارند معتاد نباشند.

همه کسانی که در کنگره 60 خدمتگزار هستند ، انرژی خود را به راحتی به دست نیاورده اند. آنها به کسانی خدمت می کنند که ظرفیت ، پذیرش و پتانسیل دریافت خدمت را دارند. بنابراین در کنگره فضایی به وجود آمده که جای معتادین نیست.

اگر در مکانی چند معتاد باشند دزدی می کنند ، دعوا می کنند یا مشکلاتی به وجود می آورند اما در کنگره 60 که صدها نفر پیرامون یکدیگر جمع می شوند ، هیچ مشکلی به وجود نمی آید. بنابراین وقتی می گویم کنگره 60 جای معتادین نیست این حقیقت است. کنگره 60 جای مسافرین است ، جای کسانی است که قصد دارند درگیر اعتیاد نباشند.

هیچ باشگاه ورزشی را نمی توانید بیابید که به اندازه کنگره 60 رشته ورزشی و ورزشکار داشته باشد. کنگره 60 رشته های راگبی ، والیبال ، تنیس ، بدمینتون ، فوتبال ، کشتی ، شنا و ... را دارا می باشد.

ما نمی توانیم افرادی که مایل هستند معتاد بمانند را در کنگره 60 نگهداری کنیم و این مسئله به ضرر ماست. صندلی های کنگره 60 همیشه پر هستند و داوطلبان زیادی برای حضور در کنگره داریم بنابراین اگر افرادی وجود دارند که خواهان اعتیاد هستند نباید در کنگره بمانند.

اگر رهجویان شما چند سال است که به کنگره می آیند و هنوز مصرف کننده هستند ، باید آنها را اخراج نمایید. چنین افرادی مانند سیب گندیده هستند میان سیب های سالم که اگر در صندوق بمانند سیب های دیگر را خراب می کند. باید تکلیف خانواده ها نیز مشخص شود ، همسفری که چندین سال به کنگره می آید و مسافر او هنوز رها نشده است باید از کنگره برود چراکه در مدت چند سال جای چندین نفر را گرفته است.

ترحم بر پلنگ تیزدندان            ستم کاری بود بر گوسفندان

کسی که سالها به کنگره می آید و هنوز مصرف کننده است دیگران را خراب می کند. طبق آمارگیری هزینه درمان ، در چند سال گذشته مشخص شد هر فرد برای درمان در یکسال ، حدود 11 میلیون هزینه می برد.

یک صندلی در طول یکسال 11میلیون تومان هزینه می برد. صد نفر تلاش می کنند تا یک نفر به رهایی برسد. هر فرد برای رهایی 400 ساعت کارگاه آموزشی می گذراند همچنین ساعاتی نیز برای ورزش کردن می گذراند.

باید به تمام شعب بخشنامه کنیم که هر فردی بیش از 15 ماه به درمان نرسید ، او را به مرزبان نمایندگی معرفی نمایند. مرزبانان نیز باید بررسی نمایند آیا شخص مجوز سفر دارد یا خیر. ما نمی توانیم بی تفاوت باشیم و جریمه باید صورت بگیرد.

اگر کنگره 60 منظم نباشد کیفیت خود را از دست خواهد داد. نظم و انضباط ما باید حساب شده باشد. ما هر فردی که بخواهد درمان شود را با عشق می پذیریم و تا پای جان او را یاری می دهیم اما شرط این است که خود بخواهد. اگر فرد نخواهد درمان شود در کنگره 60 جایی ندارد.

رهجویی که مثلا شش ماه از کنگره غیبت می کند و دوباره به لژیون باز می گردد نباید در لژیون پذیرفته شود و راهنما اجازه ندارد او را بپذیرد. غیبت نباید بیش از یک ماه باشد و بیش از آن مجاز نیست. راهنما با پذیرش چنین رهجویانی به آنها خیانت می کند ، خیانتی که علت آن را نمی داند.

اگر درمان رهجو در لژیونی بیش از دو سال به طول انجامید راهنما باید او را به کمیته انضباطی تحویل دهد شاید آن راهنما نتوانسته کمکی به رهجو نماید و رهجو را به راهنمایی دیگر معرفی کنند. باید مشخص شود به چه دلیل افراد بیش از اندازه به کنگره می آیند.

همه ما مایل هستیم چاهی را بکنیم که به آب برسد ، کندن چاهی که به آب نمی رسد بی فایده است. تجربه نشان داده است فردی که به کنگره بیاید و چند سال بعد به رهایی برسد ، کیفیت ندارد چراکه با تعارف و رودربایسی به درمان رسیده است.

اگر در خانه کس است ، یک حرف بس است. گاهی این مثل با مصرف کنندگان هماهنگی دارد بنابراین باید آنها را رها نمود. باید به عنوان یک انسان به آنها احترام گذاشت و بدانیم آنها اختیار دارند که هر کاری دوست دارند انجام دهند و افرادی که در کنار آنها هستند خود باید تصمیم بگیرند.

مسئله دیگری که در حال بررسی آن هستیم این است که ایجنت هر نمایندگی به صورت انتخابی صورت بگیرد و مدت رهایی آنها 14 ماه باشد و نهایتا یک دوره دیگر تجدید شود. در کنگره 60 تا زمانی که هر چیز به صورت چرخشی بوده پابرجا و مستحکم مانده است ، هر چیزی که راکد باشد بعد از مدتی دچار نابودی می شود.

کار دیگری که باید صورت بگیرد این است که دیده بانان ایجنت نباشند و به کار خود بپردازند. ما در بعضی شعب به ایجنت نیازمندیم اما نمی دانیم باید چه کسی را انتخاب نماییم.

گفتند یافت می نشود جسته ایم ما              گفت آنکه یافت می نشود ، آنهم آرزوست

قصد من و دیده بانان کنگره این است که سازو کار کنگره 60 را به گونه ای برنامه ریزی کنیم که وقتی ما نیستیم کنگره به حیات خود ادامه دهد. ما باید به مرحله ای برسیم که هر شهری خودکفا شود و اگر ایجنت از بین افراد انتخاب شود آن را بپذیرند.

بنابراین مسئله اصلی کار ما این است که به صورت بخشنامه به شعب اعلام نماییم ، افرادی که بیش از 15 ماه درمان آنها به طول انجامیده است ، به مرزبانان معرفی شوند.

امروزه برای OT سیستم منظمی تعریف شده است و همه چیز در حال کنترل می باشد. در آینده نزدیک آمار و ارقام افراد به صورت کامپیوتری خواهد بود. همچنین شدیدا با تکثیر شعبه جلوگیری می شود چرا که کیفیت برای ما بسیار حائز اهمیت است.

با احترام همسفر الناز رک